วันนี้ตื่นขึ้นมาก็ตั้งใจว่าจะไปไหว้เจ้าแม่กวนอิมและก็จะไปแก้ชงสะเดาะเคราะห์ แต่ก็ทำได้แค่ไปไหว้สักการะเจ้าแม่กวนอิมเท่านั้น  โดยก่อนที่จะไปผมก็ได้โทรหาพรรคพวกแถวสำเพ็งและเยาวราช แต่ก็ติดต่อได้แค่ อ้น กับ เส็ง เพื่อนร่วมก๊วนที่มหาลัยเท่านั้นเอง ก็เลยตกลงกันว่า จะไปไหว้กันที่ วัดเทียนฟ้า โดยไปเจอกันที่ร้านของไอ้อ้นก่อน พอไปถึงปรากฎว่า ไอ้อ้นไม่ได้ไปด้วย เลยได้เดินไปไหว้เจ้าแม่ พร้อมกับเส็งและแฟนมันที่ชื่อ น้องเปิ้ล พอไหว้เสร็จก็ออกมา ตรงเวทีก็มีแสดงงิ้วเปลี่ยนหน้าจากประเทศจีนพอดี ก็เลยยืนดูกันเพลินเลย สนุกดีจิงๆ เพราะเคยเห็นแต่ในสารคดีเท่านั้น

         จากนั้นพอการแสดงจบก็เจอ นายกอภิสิทธิ์เดินออกมาจากวัดที่ผมไปไหว้ แล้วท่านก็เดินไปบนเวทีกล่าวเปิดงาน ส่วนผม เส็ง และน้องเปิ้ล ก็เดินกลับกันโดยที่เส็งและน้องเปิ้ลก็คงจะเดินกลับไปหาอ้นที่ร้านก่อนแล้วค่อยกลับบ้าน ส่วนผมก็จะไปไหว้แก้ชงที่วัดมังกรอาละวาด(วัดเล่งเน่ยยี้) แต่พอผมไปถึงก็นะ คนเยอะโ๕ตรๆ เลยกะว่ามาไหว้วันอื่นแทน แล้วก็แวะกลับไปนั่งพักที่บ้านตรงสำเพ็ง

         พอกลับมาถึงบ้านก็โทรไปหาคนที่ผมรัก แต่ปรากฎว่าก็เจอเรื่องที่ไม่ได้คาดฝันเอาไว้ คือ เธอว์ถูกแฟนเก่าขับรถมารับไปเที่ยวด้วยกัน ผมก็มีความคิดสองด้านนะ ด้านดีกับด้านมืด ด้านดีก็คืแฟนเก่าเค้าขับรถมารับถึงที่จะปฎิเสธก็คงยากอยู่ เพราะอาจจะเกรงใจ แต่ความคิดด้านมืดก็คิดว่า ถึงยังไงก็เถอะ สองคนนี้เค้าก็เคยรักกัน ถึงเลิกก็เลิกไม่ขาด อาจจะเป็นเพราะยังรักอยู่ก็ได้มั้ง ยังตัดใจและยังลืมไม่ได้มั้งเลย ไปด้วย แต่ผมรู้สึกจะเชื่อในความคิดด้านมืดมากกว่าเพราะผมเคยเจอกรณีแบบนีกับแฟนเก่าผมมาแล้ว ปากบอกว่าไม่ได้รักเกลียด รำคาญ เบื่อ แต่เอาเข้าจริงๆสุดท้ายก็ตัดกันไม่ขาด กลับไปรักกัน ผลสุดท้ายคนที่เจ็บและเศร้าก็คือผมคนเดียวเหมือนเดิม แต่ก็เอาเถอะ ผมคงไม่มีสิทธิ์อะไรที่จะไปห้ามได้หรอก ไม่ได้เป็นคนที่เค้ารัก แต่เป็นแค่คนที่เค้ารู้สึกดีและแคร์เท่านนี้ก็ดีก็บุญถมเถแค่ไหนแล้ว

     จากนั้นพอวางสายไปก็โทรชวนเพือ่นๆแถวบ้านกะว่าจะชวนไปดื่มแก้ความรู้สึกแย่ๆสารพัดแต่ก็ไม่มีใครอยู่ บางคนก็อยู่ต่างประเทศ อยู่ต่างจังหวัด ไม่ก็ไปเที่วกะแฟนกะคนรัก วันนี้เดินไปทางไหนก็เจอแต่คนรักขนาดไปไหว้เจ้า เพื่อนมันยังไปกะแฟนเลยแถมมันยังถามอีกนะว่าแฟนมึงไปไหนว่ะเอ ไม่ชวนมาด้วยเหรอ เล่นเอาผมพูดไม่ออกเลย 555+ พอติดต่อใครไม่ได้ผมก็เลยตัดสินใจไปซื้อมาดื่มคนเดียว 5 ขวดได้มั้ง แล้วก็ค่อยเดินกลับบ้าน จากเยาวราชมาบางขุนนท์ ไกลสัด 5555+ แต่ก็ดี ช่วยให่สบายใจปลดปล่อยบอารมณ์ได้เยอะ

สุดท้ายปีนี้ก็ต้องเศร้า เหงาและหดหู่อยู่คนเดียวตามเคย แค่อยากให้คนๆนั้นรับรู้ไว้ว่า อะไรที่ทำแล้วเธอมีความสุขก็ทำเถอะ แค่เห็นเธอมีความสุขฉันก็ดีใจ เอาจริงๆวันนี้ก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจ หรือรู้สึกไม่ดีอะไรนะ แค่เซ็งๆ เบื่อๆ แค่นั้นเองแหละ เจอแบบนี้ประจำ จนชิน ซะล่ะ

สุดท้ายจริงๆก็ขอให้ทุกคน มีความสุขกับความรักของตนเอง ร่ำรวยเงินทอง โชคดีและเฮงๆๆ ตลอดทั้งปีนะคร้าบ

 

edit @ 14 Feb 2010 20:56:37 by Mebius

  

นี่คงเป็นครั้งแรกที่มานั่งเขียนบล๊อคอะไรแบบนี้ จริงๆก็ตั้งใจไว้นานแล้วล่ะว่าจะเขียนแต่ไม่มีเวลาซะที

แต่ตอนนี้ก็พอมีเวลาละ ก็ขอเริ่มกันเลย กับบทนำในชีวิตและบทความต่อไปก็จะย้อนไปยังอดีต

ตั้งแต่แรกเริ่มที่จำความได้เป็นชีวประวัติไปเลยล่ะกาน

 สิ่งที่ผมได้ เรียนรู้และซึมซับมาจากโลกใบนี้น่ะเหรอ เชื่อว่าหลายๆคนก็คงจะเคยเจอเหมือนกัน

อาจจะน้อยกว่าหรือมากกว่าผมก้อได้นะ สิ่งต่างๆที่ว่านี่ก้อคือ

การใช้ความรุนแรง การไม่ให้เกียรติ การดูถูก การนินทา การหักหลัง การทรยศ การถากถาง การดูหมิ่น

การเอารัดเอาเปรียบ การเปรียบเทียบ ความลำเอียง ความอยุติธรรม การคดโกง การรับเคราะห์แทนผู้อื่น

ความโดดเดี่ยว ความไม่เข้าใจในตัวตนของเรา ความเจ็บปวด ความทรมาน ความเศร้า การบีบบังคับ

การใช้อำนาจบาตรใหญ่ การหลอกลวง การใส่ร้าย และสารพัดต่างๆนานา

นี่คือบางส่วนเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแหละมั้งที่ทำให้ผมได้รับรู้ด้วยชีวิตของผมที่มีอยู่บนโลกใบนี้

แต่ก็ยังมีไม่กี่สิ่งหรอกนะ ที่ทำให้ผมสามารถยืนหยัดใช้ชีวิตต่อไปได้บนโลกที่เสื่อมทรามใบนี้

ไม่ว่าจะเป็น เพื่อนฝูง มิตรสหาย พวกพ้อง พี่น้อง พ่อแม่ คนรัก  แต่อย่างสุดท้ายเนี่ยละ

บางทีผมอาจจะไม่รู้จักและสัมผัสได้เลยก็ได้มั้งว่าความรักที่แท้จริงน่ะ มันเป็นยังไง

เพราะผมเจอแต่สิ่งที่เลวร้ายทั้งนั้นในเรื่องความรัก แต่ก็ยังมีส่วนที่เปนความทรงจำดีๆที่ทำให้มีกำลังใจสู้ต่อไป

ได้ล่ะนะ....

 

edit @ 9 Feb 2010 12:52:31 by Mebius

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ exteen

posted on 08 Feb 2010 11:21 by mebius118

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก

Categories